เมื่อวันนี้มาถึง.....ฉันไม่เห็นจะรู้สึกดีใจอย่างที่เคยคิดไว้เลยสักนิด มันกับทำให้ฉันรู้สึกเหงาเสียมากกว่า การจากลา..การเงียบหาย..การไม่ได้รับรู้ข่าวสาร ความเคลื่อนไหว ไม่กลับไม่ช่วยให้จิตใจคนเรา ร่มเย็นสบายขึ้น หากแต่มันทำให้รู้สึกห่อเหี่ยวอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกเหนื่อยล้าและเริ่มรู้สึกดีขึ้นเมื่อนึกถึงวันเก่าๆ วันที่เราเคยแคร์กันและกัน วันที่เราต่างห่วงใยกันและกัน วันที่ฉันเอาแต่ใจไม่รู้จักโต แต่มีคนหนึ่งคอยอยู่ข้างๆฉันเสมอ คนที่ทำให้ฉันโตเป็นผู้ใหญ่ได้ในวัน ฉันควรขอบคุณเขาสินะ เรายังจำวันลอยกระทงปีแรกที่เราคบกันได้เป็นอย่างดี วันนั้นฉันยังเด็กมาก เด็กจริงๆ เหมือนที่เธอบอก แต่ตอนนี้ฉันโตแล้วนะ...อิอิ แต่โตมาฉันกลับต้องเหลือตัวคนเดียวและอย่างกับความเหงา ไม่มีคนมาแชร์ความสุบของฉันเมื่อก่อนแล้ว เมื่อฉันดีใจก็ต้องดีใจคนเดียว ยามเศร้าก็ต้องเศร้าอยู่คนเดียว มองไปข้างๆก็ไม่มีเธออีกแล้วสินะ มันถึงตอนที่เธอไม่อยู่จริงๆ แล้ว ฉันเคยฝันถึงวันนี้ วันที่ไม่มีเธอ...แต่ทำไมความรู้สึกของฉันถึงไม่เป็นไปอย่างที่คิดนะ....
ฉันไม่หวังให้เขามามีความรู้สึกดีๆ ให้เหมือนเมื่อก่อนหรอกน่ะ ฉันก็หวังแค่ให้เขาพูดด้วยเหตุผล ก็เท่่านั้นฟังกันบ้าง ไม่ใช่เอาแต่ความคิดตัวเอง เพราะว่าเดินขนานกันมากันมาแล้ว ฉันก็ไม่ไ้ด้คิดจะแวะเวียนกลับไปหาเขาสักหน่อย แล้วทำไมจะต้องมาพูดจาหยาบคายกับฉันด้วย คนเรามีการศึกษากันทุกคน ไม่มีสถาบันไหนสอนให้พูดจาอย่างนี้หรอกนะ ทุกสถาบันทุกครอบครัวสอนคนให้เป็นคนดีกันทั้งนั้น แล้วทำพวกที่มีการศึกษาเหล่านั้น ถึงไม่ได้เป็นอย่างที่สถาบันสอน ทำไมถึงได้หยาบคายอย่างนี้ ทำไมวุฒิภาวะทางอารมณ์ ถึงไม่ยอมโตหรือแก่เฒ่าตามอายุ จากวันนี้ก็สอนให้รู้ว่าอย่าไปยึดติด กับคำพูดของคนอื่น เขาก็คงแค่พูดๆ ไปให้สะใจ ส่วนคนฟังจะรู้สึกอย่างไรก็คงไม่สนใจ แต่บางทีถ้าให้ความสำคัญของคนพูดน้อยลงไป คนฟังอาจจะไม่รู้สึก อะไรก็ได้ จริงไหม..? ก็แล้วทำไมคนฟังไม่พยายามให้เป็นอย่างนั้นหละ ก็เหมือนคนที่ไม่รู้จักกัน จะพูดจาหยาบคายแ่ค่ไหนคนฟังก็จะรู้สึกเฉยๆๆ เพราะเราไม่รู้จักเขาไม่รู้ว่าเขามีการศึกษา ไม่รู้ว่าเขาพูดจาดีๆ เป็น ไม่รู้อีกหลายอย่างมากมาย เพราะฉนั้นบางครั้งเรารู้จักคนที่คุยด้วยน้อยลงก็เป็นการดีเช่นเดียวกัน
วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของ น้องเขา ขอให้น้องมีความสุขมากๆๆ น่ะคะ เราจะคอยเป็นกำลังใจให้ ขอให้ผ่านพ้นกับปัญหาได้ทุกเรื่องนะคะ น่ารักมากมายค่ะ น้องชายคนนี้ เก่ง น่ารัก เข้มแข็งสุดๆๆ
ทำไม..? นั่นเป็นคำถามซึ่งถามตัวเองได้ตลอดเวลา นี่เหรอคือชีวิตของความโสด
