ทำไม..? นั่นเป็นคำถามซึ่งถามตัวเองได้ตลอดเวลา นี่เหรอคือชีวิตของความโสดความโสดมีความสุขได้ก็ต่อเมื่อมีสังคมเท่านั่นหรือ วันนี้มีคำถามกระหน่ำเข้ามาในชีวิตมากมาย ทำไมคนเราต้องให้เหตุผลเหนือความรู้สึก ทำไมคนเราต้องยอมให้ความถูกต้องเหนือความรู้สึก นั่นเพราะเราเกิดมาเป็นคนเท่านั้นใช่ไหม เราไม่สามาระทำไรก็ได้เหมือนสัตว์ทั่วไป เพราะเราคือ "มนุษย์" อย่างนั้นใช่ไหม วันนี้ตัวเ้ราเองก็ต้องใช้ความอดทนอย่างสูงในการอดทนกับคนคนนั้น เราไม่เข้าใจ เขามีความสุขดีไหมกับการทำอย่างนี้ กับการใช้ชีวิตอย่างนี้ กับการกั้นกลางระหว่า เรากับออกัสอย่างนี้ แต่สำหรับเรามันเหงา มันเศร้า มันเสียโอกาส มันเสียเวลาไปโดยเราไม่ได้ อะไรเลย เมื่อไหร่มันจะจบสิ้น เราจะต้องรู้สึกอย่างนี้ไปอีกนานแค่ไหนกัน อยากจะบอกว่า มันเหนื่อยมากแล้วนะ มันใกล้หมดความอดทนแล้วนะ เราจะเริ่มนับถอยหลังแล้วนะ คุณเตรียมใจไว้ได้เลยนะ
