วันเสาร์ที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2556
ความฝัน..มาจากไหน..???
...เคยมีหลายคนเคยบอกว่า..ความฝันที่เกิดขึ้นในฝันเรานั้นมันบ่งบอก "อนาคต" บางคนก็บอกว่า "มาจากใจลึกๆ" บางคนบอกว่ามาจากสิ่งที่เรากังวน ...แต่สรุปแล้วเราก็ยังไม่สามารถ พิสูจน์ ได้ว่ามันมาจากไหนกันแน่ เพราะคืนนี้ความฝันช่างเป็นสิ่งที่เราคิดว่าเราลืมมันมานาน และไม่ได้กังวลเรื่องนี้มานานเป็นหลายปีแล้ว เพราะเราเลือกเส้นทางเด็ดขาดแล้วสำหรับอนาคตเด็กน้อย ดวงใจ ดวงเดียวของเรา แต่ทำไมถึงมีอดีตยังจะมายุ่งเกี่ยวผูกพัน ให้เรื่องราวมันวุ่นวาย ให้มันกวนความรู้สึกเราอยู่อย่างตอนนี้ เป็นไปได้ไหมว่าลึกๆ เราก็ยังกังวลที่พวกเค้ายังเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดอยู่ แต่อย่างไร...เราจะพยามทำให้ดีที่สุดทั้งๆ...ที่การเลี้ยงลูก Gen Z ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย..เราทั้งเหนื่อยและทั้งไม่มีความมั่นใจในการดูแลเลี้ยงดูเค้าเลย...ยิ่งช่วงผ่านวันเกิด หก ขวบเขามานั้น นิสัยเค้ายิ่งเปลี่ยนเปลงใจเราเองก็เหนื่อยใจมากที่จะรับมือกับเขา...แต่เราจะสู้และจะพยายามให้ฝันในเมื่อคืนเป็นจริงเด็ดขาด...เรามั่นใจว่าถ้าเราป้องกัน..อย่างน้อยมันก็เกิดขึ้นได้ยากกว่าปล่อยทิ้งไว้....สู้ๆ ต่อไป Single MOM.....
วันจันทร์ที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
Rainy season which moist.
.....นี่เป็นฤดุฝนปีที่...12 แล้วซิน่ะ ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไปมากมาย ทั้งด้านธรรมชาติ สังคม เทคโนโลยี แต่จำนวน 1 คู่ ยังเหมือนเดิม ซึ่งเปลี่ยนจากคู่ชีวิตกลายมาเป็นเพื่อนชีวิต ลมหายใจตัวแทนของคู่ชีวิต นั่นคือสายเลือดของเราและเขา แค่นี้ก็สุขใจแล้ว ในเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างผ่านพ้นไปถึงมันจะเป็นเส้นขนาน ที่หันมองซ้ายก็ยังเจอกันอยู่ดี แต่ตอนนี้ไม่มันเลวร้ายแล้วเพราะเราจะมองแค่ด้านขวาพร้อมกับมุ่งไปข้างหน้า แล้วแซงเค้าไปข้างหน้า ทิ่งทุกสิ่งอย่างไว้ข้างหลัง แล้วตอนนี้นี้เราก็สามารถมองได้ทั้งซ้ายและขวาแล้ว แถมยังเหลือกำลังทยานไปข้างหน้าอีกด้วย เปรียบเสมือนภายนี้ที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยหยดน้ำฝน ถึงแม้มันจะเคยเปียกหยดน้ำตามาก่อนหน้านี้ก็ตามแต่ แต่เราและเพื่อนชีวิตที่มีสายเลือดของเขาครึ่งหนึ่ง ก็ได้ก้าวมาพร้อมกับเรา และทิ้งเขาไว้ข้างหลังกับอีกใครคนหนึ่งของเขาก็ตาม และถึงแม้วันหนึ่งสายเลือดของเขาจะหันมองกลับไปที่เขา เราเองก็จะไม่เสียใจเพราะมั่นใจในสายเลือดของเราครึ่งหนึ่งเช่นกัน....ฤดูฝนปีนี้เป็นฤดูฝนที่เราชุ่มฉ่ำที่สุดในรอบ 12 ปีที่ผ่านมา เราชอบชีวิตแบบนี้แล้ว และจะรอคอยฤดูหนาวที่อบอุ่นจากสายเลือดของเขาและเราต่อไป....ขอคุณน่ะที่ให้คนมาเคียงข้างเรา....
12 Year ago.........
วันจันทร์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2556
Verey long time ago....
นานเท่าไหร่แล้วนะกับสิ่งนี้ นานจนมันตกตะกอนไปเรียบร้อยแล้ว ถึงวันนี้สามารถยืนหยัดได้ 100% สักทีกับจิตใจที่เคยอ่อนแอ มาตอนนี้ฉันเข้มเข็งพอแล้ว ขอบคุณสำหรับความรักที่ผ่านมามันทำให็ฉันมีวันนี้ ฉันยืนหยัดอยู่ต่อไปด้วยตะกอนความรัก 5555 พูดแล้วมันน่าขำที่ผ่านจุดนั้นมาได้ หวังว่าเราคงไม่ได้เจอกันอีก ฉันขอหลีกเลี่ยงอย่างที่สุด ฉันได้พยายามจะไม่เกลียดแล้วแต่ตอนนี้มันยังไม่สำเร็จ และฉันคิดว่าสักวันฉันคงทำได้ วันนี้ฉันหมดรัก และวันต่อไปฉันหวังจะหมดความรู้สึกกับคน คนนั้น ให้กำลังใจฉันด้วยนะคะ.....
ปล.วันที่หลุดพ้นจากความรัก....ที่แสนเจ็บปวด
ปล.วันที่หลุดพ้นจากความรัก....ที่แสนเจ็บปวด
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)


